| Dienend leiderschap |
|
|
|
|
Het valt mij op dat elke keer wanneer een leidinggevende in een interview over dienend leiderschap begint, hij of zij zich bijna direct verontschuldigd dat hij met deze term aankomt. Het zou immers zo’n cliché zijn.
Misschien is ‘dienend leiderschap’ inderdaad een modieuze term geworden. Geweldig toch! Als het maar niet bij mooie woorden blijft. Want in de praktijk blijkt het nog knap lastig dit bijvoeglijk naamwoord handen en voeten te geven. Want radicaal dienend leiderschap is meer dan bijvoorbeeld altijd voor je mensen aanspreekbaar zijn, denken aan hun verjaardag en zo nu en dan zelfs vragen naar de thuissituatie. Dienend leiderschap is een kwestie van het hart. Het is geen trucje, maar een diepe levensovertuiging.
Waarom doe ik wat ik doe? Waarom zeg ik wat ik zeg? Is het omdat ik mijzelf wil dienen of is het omdat ik de ander ten dienste wil zijn? Wanneer wij onszelf deze vragen eerlijk durven te stellen, zullen we ongetwijfeld behoorlijk met ons egoïstische ik geconfronteerd worden. Of zoals een bier drinkende toerist een dag na de tsunami in Indonesië onverstoorbaar in de camera van de NOS zei: “Ach, je leeft toch voor jezelf hè…” Is hij echt zo’n uitzondering? We geven allemaal hoog op van dienende leiders als moeder Teresa, Ghandi en natuurlijk Jezus. Maar van navolging is nauwelijks sprake. Zo hoor ik tijdens trainingen die ik geef nog al eens werknemers klagen over hun leidinggevenden. “Ze plegen roofbouw op de medewerkers.”, “Ze gaan alleen voor de productie, maar vergeten het personeel.”, en “Niemand die rekening lijkt te houden met onze wensen.” Niet voor niets wijst onderzoek na onderzoek uit dat veel medewerkers niet te spreken zijn over hun leidinggevenden. Een ontevredenheid die overigens niet aan kerkleiders voorbij gaat. Natuurlijk… Leidinggeven is een hondenbaan. Je bent er immers zo maar ingerold en doet het uiteindelijk nooit goed. Toch? Maar wat nu wanneer wij onze functie niet zien als het leiden, maar het dienen van anderen. Of zoals Robert Greenleaf eens zei: “Een waar dienend leider is allereerst een dienaar. Daarna pas een leider.” En juist christenen zouden zich deze woorden moeten aantrekken. Tijdens een dinertje van de stichting Greenleaf Center for Servant Leadership waarvoor ik onlangs was uitgenodigd, viel mij op dat het percentage christenen opvallend laag was. Nu hoeft natuurlijk niet ieder dienend leider christen te zijn, maar… ieder christen wel een dienend leider. Laat mij daarom eindigen met een aantal reflecterende vragen: - Sta ik altijd open voor opbouwende feedback? Een dienend leider heeft niet slecht mooie woorden, maar weet zich echt te onderscheiden. Henk Jan Kamsteeg |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
