Home woensdag 08 september 2010
Henk Jan Kamsteeg
Algemeen belang PDF Afdrukken E-mail
Door mijn verschillende functies (als eindredacteur en trainer) heb ik het voorrecht veel mensen over het fenomeen leiderschap te spreken. In mijn zoektocht naar de essentie van leiderschap kom ik legio visies tegen. Boeiend is vooral de discussie of de leidinggevende nu vooral zijn aandacht moet vestigen op groei van zijn organisatie of op de mensen aan wie hij leiding geeft. Natuurlijk, voor effectief langetermijnleiderschap kan het één onmogelijk zonder het ander. Maar waar ik op doel, is situaties waarin sprake is van conflicterende belangen. Moet de leider dan proberen het beste uit de organisatie te halen of moet hij allereerst gaan voor de ontwikkeling van zijn mensen?

De antwoorden die ik op deze vraag krijg, verschillen per leidinggevende. Terwijl het voor de een vanzelfsprekend is medewerkers te zien als middel om de doelen van de organisatie te behalen, houdt de ander een vurig betoog dat mensen het belangrijkste kapitaal van de leidinggevende zijn. Volgens een van mijn favoriete definities van leiderschap is leiderschap een beïnvloedingsproces, waarin de leidinggevende werkt met mensen om hen te helpen hun persoonlijke doelen te halen, alsmede de doelen van de organisatie. Opvallend aan deze beschrijving is dat de persoonlijke doelen vóór die van de organisatie worden geplaatst.
Nog verder gaat de volgende definitie (van Ken Blanchard): “Leiderschap is het vermogen mensen zodanig te beïnvloeden dat hun capaciteiten ten goede komen van het algemeen belang.” Het hoogste doel van de leidinggevende zou dus moeten zijn zodanig in mensen te investeren dat de samenleving er de vruchten van plukt. Er zijn weinig definities van leiderschap die wat mij betreft meer motiveren om ons vol overgave als leidinggevende te blijven ontwikkelen.
Belangrijk is natuurlijk wel de vraag wat wij zouden kunnen doen ten gunste van het algemeen belang. Het antwoord is niet in een paar zinnen te geven. Sterker nog: het kan een persoonlijke zoektocht zijn van jaren. Covey stelt dat wij deze expeditie moeten beginnen met op zoek te gaan naar onze ‘innerlijke stem’. Hybels noemt het op zijn beurt een ontdekkingstocht naar onze ‘heilige frustratie’. Welke term we er ook aan geven, waar het om gaat, is dat wij verder leren kijken dan het belang van onze organisatie of kerk alleen. Zien wij wat er om ons heen gebeurt? Met welke onrechtvaardige situatie kunnen wij niet langer genoegen nemen? En wat zouden wij kunnen doen om een eind te maken aan de status quo? Natuurlijk, wij kunnen de wereld niet veranderen. Maar wel een deel ervan. Laat ik in dit verband Oliver Hart citeren: “Geef ons de kracht te verduren wat niet veranderd kan worden, de moed te veranderen wat veranderd moet worden en de wijsheid om het onderscheid tussen beide te maken.” 
In deze zoektocht kunnen wij ons uiteraard laten inspireren door leiders die ons voorgingen. In de vaste rubriek ‘In de leer bij…’ in het vakblad Leadership lezen wij hoe leiders van naam verschil wisten te maken. Maar ook dichter bij huis zijn er gelukkig voorbeelden te vinden. Zo heeft GidsNetwerk, een van de partners van Leadership, als doelstelling christelijke leidinggevenden per plaats met elkaar in contact te brengen om samen te kijken hoe zij hun positie kunnen gebruiken ten gunste van het algemeen belang. Geweldig voor de samenleving natuurlijk. En reken maar dat ook organisaties en hun medewerkers hier uiteindelijk de vruchten van zullen plukken. 

 
< Vorige   Volgende >
 
Webmedie.dk Webdesign Joomla CMS Hjemmeside