| Wat leiders drijft |
|
|
|
 Manfred Kets de Vries is een autoriteit op het gebied van leiderschapsontwikkeling. Zijn laatste boek Wat leiders drijft is dan ook een must read voor leidinggevenden. Dat de auteur regelmatig teruggrijpt op zenboeddhistische levensfilosofieën zou christelijke leiders niet al te veel moeten afschrikken. De puntgave analyse van diverse typen leiders is namelijk bijzonder waardevol. Vooral de uitgebreide beschrijving van de zogenoemde narcistische leider is kraakhelder.
Bedrijven die goed presteren, onderscheiden zich volgens Kets de Vries door de hoge emotionele intelligentie (EQ) van de leidinggevende. Iets dat de narcistische leider duidelijk ontbeert, met alle negatieve gevolgen voor zijn bedrijf of kerkelijke gemeente van dien. Het punt is echter dat deze leiders het probleem zelf niet zullen inzien. “De tegenzin van leiders om goed naar zichzelf te kijken, wordt ondersteund door de maatschappelijke mythe dat leiderschap een rationele onderneming is. (…) We besteden vaak te veel tijd aan de mechanische visie op een organisatie. (…) Zowel op het werk als in de privésfeer is psychologisch bewustzijn de eerste stap richting psychologische gezondheid”, aldus de auteur. Kets de Vries introduceert in dit verband de term het ‘innerlijk theater’. Dit is de “programmering die elk mens zich eigen heeft gemaakt”, ontstaan door een combinatie van aanleg en omgeving. Of in andere woorden: onze verhouding met onze ouders tijdens onze eerste levensjaren bepaalt hoe we ons als volwassenen tot anderen verhouden en leiding geven. “Zolang we dit niet inzien, zullen we dezelfde fouten blijven maken.” Uitgebreid legt Kets de Vries uit waarom de narcistische leiders een organisatie kapot kunnen maken. Dit soort leiders is niet bereid zijn macht met wie dan ook te delen. Ze beschouwen iedereen als vijand. Als ze al iemand raadplegen, dan is dat niet meer dan een ritueel gebaar. Ze leren niet veel van hun fouten. Anderen krijgen snel de schuld. Ze hebben driftbuien. Volgers voelen zich vaak door hen geïntimideerd.Gelukkig houdt de auteur het niet bij een probleemanalyse, maar komt hij ook met toepasbare oplossingen. Zo pleit hij voor het spreiden van besluitvorming als barrière tegen op hol geslagen leiderschap. Maar, zo waarschuwt Kets de Vries ook, een narcistisch leider zal niet snel willen veranderen. Ze zullen geen professionele psychologische hulp aanvaarden, staan niet open voor negatieve feedback en zien niet in dat zij de oorzaak zijn van de puinhopen die ze zelf veroorzaken. Over het belang van authentiek leiderschap dus geen misverstanden in dit boek: “Bestuurders gaan zelden alleen ten onder. Als ze zich vastklampen aan de status quo vliegen de modderspatten in het rond. Hoe hoger de leider, hoe verwoestender de gevolgen.”
Uitgeverij Nieuwezijds, |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
