Storytelling met AI
Toen we besloten deze zomer naar Griekenland op vakantie te gaan, wist ik wat mij te doen stond: echte Grieken vragen hoe je de naam van mijn bureau, Proistamenos (προϊστάμενος), uitspreekt.
Want eerlijk gezegd: ik had geen idee.
Vanwege de betekenis, ‘hij die vooraan staat’ of ‘leidinggevende’, vond ik het een mooie naam. Maar hoe je die naam precies uitsprak?
Dus vroeg ik het aan enkele leiders die ik tijdens mijn vakantie ontmoette. Een priester. Een oud-schooldirectrice. Een restauranteigenaar. Ik filmde hun uitspraak, maakte er een videootje van en plaatste dat op LinkedIn.
(Check hier mijn meesterwerk).
En toen…
Toen gebeurde er bar weinig.
Authenticiteit ten spijt.
Aan het filmpje was geen AI te pas gekomen. Geen kunstmatige stemmen. Geen digitaal gefabriceerde Grieken. Geen prompt waarmee ik binnen enkele seconden een idyllisch Grieks dorpje uit mijn laptop liet rollen.
0,0 procent AI.
Leuk, vond ik. Echt. Authentiek.
Precies het soort filmpje waar we volgens de talloze klachten op mijn tijdlijn zo’n behoefte aan hebben. Want wat wordt er gemopperd op al die door AI gegenereerde LinkedIn-berichten.
En terecht, vaak.
Nu weet ik ook wel dat bereik op LinkedIn niet hetzelfde is als kwaliteit. En dat er geen touw vast te knopen is aan het algoritme. Maar toch. Had meer verwacht van een echt filmpje. Dat LinkedIn het zou belonen, of zoiets.
Maar, ho maar.
Had ik voor het bereik dan toch AI moeten inschakelen?
De week na mijn vakantie las ik ‘Storytelling met AI’ van Tom Rumes en Vince Buyssens. De ondertitel van het boek, ‘Creativiteit tegen de middelmaat’, zegt veel over de insteek van de auteurs.
Het grote gevaar van AI is volgens hen niet dat de techniek onmiddellijk al onze creativiteit overneemt. Het gevaar is middelmaat.
Een eyeopener voor mij was de uitleg dat AI voorspelt wat waarschijnlijk is. Wat gemiddeld werkt. Wat lijkt op alles wat het al eerder heeft gezien. Vraag om een inspirerende tekst en je krijgt al snel iets over passie, verbinding en samen het verschil maken.
Keurig. En dodelijk saai.
Wie AI gedachteloos gebruikt, produceert weliswaar sneller, maar daardoor nog niet beter. En al helemaal niet creatiever. Misschien vooral méér van hetzelfde.
Rumes en Buyssens gebruiken hiervoor de term ‘AI-slop’: de groeiende berg gladde teksten, gelikte beelden en inwisselbare video’s waarbij niemand werkelijk iets voelt.
Content genoeg. Maar een authentiek verhaal ontbreekt.
De belangrijkste boodschap van het boek is dan ook dat we AI niet als autopiloot moeten gebruiken, maar als copiloot.
Anders gezegd: een storyteller geeft het stuur nooit uit handen.
Dat vraagt wel iets van storytellers. We moeten weten uit welke ingrediënten een goed verhaal bestaat. Rumes en Buyssens beginnen hun boek daar gelukkig mee. Want als ik zelf niet weet wat een goed verhaal is, kan ik ook niet beoordelen of AI mij er een voorschotelt. Als ik niet weet wat mensen raakt, kan ik duizend prompts schrijven zonder ooit werkelijk bij iemand binnen te komen.
AI kan in een paar seconden tien openingen voor deze blog bedenken. Maar AI is niet met mij mee geweest naar Griekenland. AI heeft die mensen niet gesproken. AI weet niet waarom ik ooit voor de naam Proistamenos koos.
En toch…
Gezien de schamele reacties op mijn geniale video is authenticiteit blijkbaar niet genoeg.
Een authentieke video kan nog steeds te lang, te voorspelbaar of te weinig relevant zijn. Echtheid staat niet automatisch garant voor een stortvloed aan reacties.
Mijn Griekse video hoefde dus niet te worden vervangen door kunstmatig gegenereerde mensen. Dat zou juist de ziel uit het idee hebben gehaald. Maar AI had mij misschien wel kunnen helpen om het echte materiaal beter te gebruiken.
Een scherpere opening. Een verrassendere volgorde. Meer sfeerbeelden.
Ik heb geen idee. AI had het vast geweten.
Voor wie beter wil leren hoe je AI inzet bij storytelling, en dus grotere belangen heeft dan zomaar een postje op LinkedIn, is ‘Storytelling met AI’ een aanrader. De auteurs leggen uit wat storytelling werkelijk betekent én hoe je AI kunt gebruiken om je eigen verhaal aan te scherpen.
Of je verhaal vervolgens ook een hit wordt op de socials? Geen garanties.
Maar misschien maakt dat ook niet zoveel uit. Als je er maar plezier aan hebt beleefd. Als je er maar een beetje trots op kunt zijn. Omdat het niet uit een machine is komen rollen, maar nog steeds jouw verhaal is.
En desnoods gebeurt er vervolgens bar weinig.
Storytelling met AI
Tom Rumes en Vince Buyssens
Koop het boek hier
Ontvang een gratis e-book over Dienend Leiderschap, krijg je laatste blogs over leiderschap en storytelling in je inbox en mis niets! Meld je hier aan… >>
Zoek je een spreker over dienend leiderschap voor een leiderschapsdag, managementevent, HR-bijeenkomst of directiesessie? Henk Jan Kamsteeg is keynote spreker, trainer, coach en auteur op het gebied van dienend leiderschap. Hij inspireerde en trainde jarenlang leidinggevenden bij organisaties als Coolblue, Rabobank, Van Gelder, ANWB en AFAS.
Henk Jan Kamsteeg is keynote spreker over onderwerpen als dienend leiderschap, inclusief leiderschap en storytelling, was jurylid van managementboek van het jaar en schreef negen boeken over leiderschap en storytelling. Regelmatig publiceert Henk Jan op deze site boekbesprekingen.
